کجاست منتظر تو! چه انتظار عجیبی!

تو بین منتظران هم،

عزیز من چه غریبی!
 عجیب تر این که چه آسان،

 نبودنت شده عادت! چه کودکانه سپردیم دل  به بازی  قسمت  !نه کوششی !

 نه تلاشی !

فقط نشسته و گفتم:

خدا کند که بیایی

روزی به خدا شکایت کردم که
چرا من پیشرفت نمیکنم دیگر امیدی ندارم میخواهم خودکشی کنم؟!
ناگهان خدا جوابم را داد …و…گفت :
آیا درخت بامبو وسرخس را دیده ای؟؟؟
گفتم:بله دیده ام…
خدا گفت:موقعیکه درخت بامبو و سرخس راآفریدم ، به خوبی ازآنها مراقبت نمودم …
خیلی زود سرخس سر از خاك برآورد و تمام زمین را گرفت
اما بامبو رشد نکرد… من از او قطع امید نکردم
در دومین سال سرخسهابیشتر رشد كردند اما از بامبو خبری نبود.
در سالهای سوم و چهارم نیز بامبوها رشد نكردند.
در سال پنجم جوانه كوچكی از بامبو نمایان شد…
ودر عرض شش ماه ارتفاعش از سرخس بالاتر رفت.
آری در این مدت بامبو داشت ریشه هایش را قوی میکرد!!!
آیا میدانی در تمامی این سالها كه تو درگیر مبارزه با سختیها و مشكلات بودی
در حقیقت ریشه هایت را مستحكم میساختی ؟؟؟!!!
زمان تو نیز فرا خواهد رسید و تو هم پیشرفت خواهی کرد . ناامید نشو !

همیشه به خودت بگو(به دنیا آمده ام)...پس( لایق زندگی) هستم.
ما نمی تونیم دنیا را عوض كنیم اما میتونیم دنیای خودمون تغییر بدیم.
همیشه حق با تو نیست،خوشبختی حق توست.
قدری به خود آییم...و قدر خود را بدانیم.
امروز را دریاب شاید فردا،دعوت نشوی!
برخورد گرم،شرایط را نرم میكند.

كاش می دانستید زندگی با همه ی وسعت خویش
محفل ساكت غم خوردن نیست
حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست
زندگی خوردن و خوابیدن نیست
هوس و دیدن و نادیدن نیست
زندگی حس جاری شدن است
از تماشگر آغاز حیات تا به جایی كه خدا می داند.
(چیزهایی را كه باید شكرشان را بجا بیاورید بشمارید، نه مشكلاتتان را.)

ادامه مطلب
برچسب ها: هارپ،

ادامه مطلب
برچسب ها: كروبی، لنگه كفش، نمایشگاه،

محبوبم!
اگر برای آن به سوی تو می آیم
که مرا از شعله های دوزخ نجات بخشی،
بگذار در آنجا بسوزم.
و اگر برای آن به سوی تو می آیم
که لذت بهشت را به من ببخشی
بگذار که درهای بهشت به رویم بسته شود.
اما اگر برای خاطر تو به سویت می آیم،
محبوبم!مرا از خویش مران!
متبرکم کن
تا در کنار زیبایی جاودانه ات
تا ابد لانه کنم.
(اگر خدا بخواهد در برخورد سنگ و شیشه این سنگ است که خورد می شود،اگر خدا بخواهد.)

   
آموخته ام پیش از آنكه مرا بفهمند دیگران را درك كنم.
آموخته ام كه مرد بزرگ به خود سخت می گیرد مرد كوچك به دیگران.
آموخته ام كه دانش خود را به دیگران آموزش دهم و دانش دیگران را بیاموزم، بنا بر این علم خود را انفاق كرده ام و آنچه را نمی دانم  آموخته ام.
آموخته ام پیش از آنكه دوستم بدارند دوست بدارم.
آموخته ام همیشه فردی خوشبین باقی بمانم چرا كه زندگی و موهبت های آن را دوست دارم.
آموخته ام اگر چه از هر چیزی بهترینش را ندارم ولی از هرچیزی كه دارم بهترین را استفاده كنم.
آموخته ام لبخند ارزانترین راهی است كه می توان با آن نگاه را وسعت بخشید.
آموخته ام آنچه امروز در دل دارم ممكن است آرزوهای فردایم باشد.
آموخته ام زندگی مثل یك نقاشی است با این تفاوت كه در آن از پاك كردن خبری نیست.
آموخته ام كه هیچ روزی از امروز باارزشتر نیست.

(زندگی مثل یه دیكته ست كه هی غلط می نویسی و هی پاك می كنی غافل از آنكه اجل می یاد و داد می زنه برگه ها بالا)

یک روز یک زن و مرد ماشینشون با هم تصادف ناجوری میکنه .
بطوریکه ماشین هردو شون بشدت آسیب میبینه .
ولی هردوشون بطرز معجزه آسایی جون سالم بدر می برن.
وقتی که هردو از ماشینشون که حالا تبدیل به آهن قراضه شده بیرون میان ، رانندهء خانم بر میگردهمیگه:
-آه چه جالب شما مرد هستید!…. ببینید چه بروز ماشینامون اومده !همه چیزداغون شده ولی ما سالم هستیم …. ! این باید نشونه ای از طرف خدا باشه که اینطوری با هم ملاقات کنیم و ارتباط مشترکی رو باصلح و صفا آغاز کنیم …!
مرد با هیجان پاسخ میگه:
- اوه … “بله کاملا” …با شماموافقم این بایدنشونه ای از طرف خدا باشه !
بعد اون خانم زیباادامه می ده و می گه :
- ببین یک معجزه دیگه! ماشین من کاملا داغون شده ولی این شیشه مشروب سالمه .مطمئنن خدا خواسته که این شیشه مشروب سالم بمونه تاما این تصادف خوش یمن كه می تونه شروع جریانات خیلی جالبی باشه رو جشن بگیریم!
و بعد خانم زیبا با لوندی بطری رو به مرد میده .
مرد سرش رو به علامت تصدیق تکان میده و در حالیكه زیر چشمی اندام خانم زیبا رو دید می زنه درب بطری روباز می کنه و نصف شیشه مشروب رو می نوشه و بطری رو برمی گردونه به زن .
زن درب بطری رو می بنده و شیشه رو برمیگردونه به مرد.
مرد می گه شما نمینوشید؟!
زن لبخند شیطنت آمیزی می زنه در جواب می گه :
- نه عزیزم ،فکر می کنم الان بهتره منتظر پلیس باشیم … !